9 Temmuz 2013 Salı

BAĞLILIK RAPORU - II "RAPOR ÖRNEĞİ"


Bu raporun şekli yasadan anladıklarımız ve olması gerektiğine inandığımız bilgilere istinaden hazırlanmıştır. Ancak bu Rapor Formatını kullanacak olanlar bu şekli kullanmaktan doğacak sorumluluklarını taşımayı peşinen kabul etmelidirler. Bu raporla ilgili görüş ve düşüncelerinizi lütfen bizimle paylaşınız. 
Daha önce bağlılık raporu konusunda geniş bir çalışma yapmıştık. TTK’nın ilgili maddeleri kapsamında kaleme aldığımız metinde hem yasanın lafzına hem de maddelerine istinaden raporda neler bulunması gerektiği konusuna ışık tutmaya gayret etmiştik. Yasanın ilgili maddelerine istinaden bugüne kadar herhangi bir şekil yayınlanmadı. Bu kez bir rapor örneği hazırlamaya gayret edeceğiz.

Bağlılık Raporunun amacının Şirket ile Şirketler Topluluğu arasındaki menfaat ilişkisinin olumsuz sonuçlarını önlemek ya da gidermek olduğunu hatırlatmakta yarar var. Hakim Şirket hakimiyetini Bağlı Şirketi kayba uğratacak şekilde kullanamaz. Ancak, faaliyet yılı içinde kayıplar denkleştirilebilir. Aksi halde bağlı Şirketin ortakları ya da Bağlı Şirketin alacaklıları, Hakim Şirketten ve Bağlı Şirketin Yönetim Kurulu üyelerinden zararın tazminini isteyebilir.
Bağlılık Raporunun asgari içeriğine Kanun’un 199/1. maddesinin hükmünde yer verilmiştir.  
Buna göre biraz da yorum yoluyla;
Ø  Hukuki işlemlerde edimler ve karşı edimler; ( Hakim Şirket ve Bağlı Şirketler arasında )
Ø  Önlemlerde önlemin sebebi ve şirket yönünden yarar ve zararları;
Ø  Zarar (kayıp) denkleştirilmişse, bunun faaliyet yılı içinde fiilen nasıl gerçekleştiği veya şirketin sağladığı hangi menfaatlere ilişkin olarak bir istem hakkı tanındığı ayrıca bildirilecektir. 
Kanun koyucu, Bağlılık Raporunun kalitesi hakkında da net bir ifade kullanmış, Raporun doğru ve dürüst hesap verme ilkelerine uygun olması gerektiğini, denetlemeye imkan sağlayacak rakamların, olguların ve sonuçların açıklanmasının zorunlu olduğunu belirtmiştir. Bu nedenle finansal veriler olmadan Bağlılık Raporu düzenlenmesi mümkün olmayacaktır.
Önce bazı varsayımlar ile bir örnek yapı oluşturmak daha iyi bir algı sağlayacağından hareketle;
Ø  İstanbul A.Ş. 5 ortaklığı olan bir şirkettir. Yönetim kurulu 3 kişiden oluşmaktadır.
Ø  Şişli A.Ş. 5 ortaklı bir şirkettir. Sermayesi 1.000.000,-- TL’dir. Yönetim kurulu 3 kişiden oluşmaktadır.
Ortaklık yapısı şöyledir.

Hissedar
Pay Oranı
Sermaye
İstanbul A.Ş.
51
510.000,00
X Kişisi
19
190.000,00
Y Kişisi
15
150.000,00
Z Kişisi
15
150.000,00
Toplam
100
1.000.000,00

Yasanın 195. maddesine göre İstanbul A.Ş. oyların ve hisselerin çoğunluğunu elinde bulundurduğundan Hakim Şirket Şişli A.Ş. ise Bağlı şirkettir.[1]

Bu modelle ilgili olarak yazının çok uzamasını da engellemek açısından bir rapor örneği yazalım. İçerdeki tüm bilgiler varsayımlara dayalıdır ve tamamen hayal ürünüdür. Yazılı rakamlar belirli bir tutarlılık içinde rastgele seçilmiştir.
Raporun yazılması için bir ön çalışma yapılması ve gerekli bilgilerin toplanması esastır. Bunun için;

1)      Şirketler topluluğu haritasının çıkartılmalı ve Şirket’in, hakim ve diğer bağlı şirketlerle ilişkilerinin belirlenmelidir.
2)      Bağlı şirket nezdinde hakim şirketin/teşebbüsün yönlendirmesiyle oluşan kayıpların belirlenmesi ve giderilip giderilmediğinin tespiti yapılmalıdır.
3)      Yıllık faaliyet raporuna yazılacak bağlılık raporunun sonuç bölümü hazırlanmalıdır.

Bağlılık raporu hazırlanmaması halinde, raporu hazırlamayanların TTK'nın 562'nci maddesi uyarınca 200 günden az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılması söz konusu olacaktır.

ŞİŞLİ A.Ş.
1 OCAK-31 ARALIK 2012 HESAP DÖNEMİ
BAĞLI ORTAKLIKLAR İLE İLİŞKİLER RAPORU
( TTK.’nın 199. Ve devam maddelerine istinaden hazırlanmıştır. )


Bağlı Şirket:

Kurum Ünvanı : Şişli A.Ş.

Adresi             : ………………………………..
Tic. Sicil No    : ………………………………..
Vergi No         : ………………………………..

Hakim Şirket:

Kurum Ünvanı : İstanbul A.Ş.

Adresi             : ………………………………..
Tic. Sicil No    : ………………………………..
Vergi No         : ………………………………..

Diğer Gurup Şirketleri:  [2]

Kurum Ünvanı
Adresi
Tic. Sicil No
Vergi No
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Ortaklık Yapısı :

Hissedar
Pay Oranı
Sermaye
İstanbul A.Ş.
51
510.000,00
X Kişisi
19
190.000,00
Y Kişisi
15
150.000,00
Z Kişisi
15
150.000,00
Toplam
100
1.000.000,00

Yönetim Kurulu Üyeleri Bilgileri:

Adı Soyadı
Adresi
Ünvanı
 
 
 
 
 
 
 
 
 


Hakim Şirket İle İlişkiler;

Şirketimiz; İstanbul A.Ş.’nin bir kuruluşudur.[3] Bu şirketler topluluğu ile 2012 yılında da önceki yıllarda olduğu gibi ticari ilişkilerini sürdürmüştür. Bu ticari ilişkiler sürdürülürken belirlenen faaliyetler çerçevesinde üçüncü şirket veya kurumlara uygulanan fiyat ve indirim oranlarından veya satış politikalarından farklı bir sistem uygulanmamıştır. (Bu durum Bağlı bulunan diğer şirketler gurubu üyeleri için de geçerlidir.)[4]

Şirket Ortaklarından X kişisi tarafından yapılan 3.500.000,-- TL ödeme için ( yada verilen borç için ) toplam 175.000,-- TL faiz tahakkuk ettirilmiş ve toplam borcumuz 3.675.000,-- TL olmuştur. [5] Yine Y kişisi tarafından yapılan 1.300.000,-- TL ödeme için ( yada verilen borç için ) 49.500,-- TL faiz tahakkuk ettirilmiş ve borcumuz 1.349.500,-- TL olmuştur.

Ortaklarımıza olan borç durumu ;

İLİŞKİLİ KİŞİLERDEN (İŞTİRAKLER DAHİL) TEMİN EDİLEN BORÇLARA İLİŞKİN BİLGİLER
 
 Adı-Soyadı / Ünvanı
Borcun Alındığı Tarih
Borcun Tutarı
Faiz Tahakkuku
Toplam
1
X Kişisi - Ortak - Y.K.Üyesi
05.02.2012
3.500.000,00
175.000,00
3.675.000,00
2
Y Kişisi - Ortak - Y.K.Üyesi
04.07.2012
1.300.000,00
49.500,00
1.349.500,00
3
 
 
 
 
 
4
 
 
 
 
 
5
 
 
 
 
 
 
Toplam
 
4.800.000,00
224.500,00
5.024.500,00

Olarak gerçekleşmiştir.

Şirketimiz İstanbul A.Ş. ile gerçekleştirdiği ticari işlemler sonucunda 2012 yılı sonu itibariyle toplam 1.010.000,-- TL borcu bulunmaktadır. Borcun vadesi 45 gün civarında olup İstanbul A.Ş.’nin diğer şirketlerle yaptığı ticari işlemler teamülüne uygundur.

Toplam fiyatlandırma sistemi aşağıdaki gibidir; [6]

FİYATLANDIRMA İŞLEMLERDE KULLANILAN YÖNTEMLER
 
Alım (TL)
Satım (TL)
Karşılaştırılabilir Fiyat Yöntemi
 
 
Maliyet Artı Yöntemi
 
 
Yeniden Satış Fiyatı Yöntemi
 
 
Kâr Bölüşüm Yöntemi
 
 
İşleme Dayalı Net Kâr Marjı Yöntemi
 
 
Mükellefçe Belirlenen Yöntem
8.340.000,00
160.900,00
Toplam İşlem Tutarı
8.340.000,00
160.900,00

Her iki Firma arasında gerçekleşen karşılıklı ticari işlemlerin genel durumu aşağıdaki tabloda görülmektedir;[7]
 
ŞİŞLİ A.Ş.
A L I M
S A T I M
 
 
Alım (TL)
Satım (TL)
İstanbul A.Ş.
XXX
İstanbul A.Ş.
XXX
Varlıklar
 
 
 
 
1
Hammadde-Yarı Mamul
0,00
0,00
 
 
 
 
2
Mamul-Ticari Mallar
8.280.000,00
136.900,00
8.280.000,00
 
136.900,00
 
3
Gayri maddi Haklar/Varlıklar (Edinilen veya kullanılan)
0,00
0,00
 
 
 
 
4
Kiralamalar
60.000,00
12.000,00
60.000,00
 
12.000,00
 
5
Diğer (Belirtiniz)
0,00
12.000,00
0,00
 
12.000,00
 
Hizmetler
 
 
 
 
6
İnşaat-Onarım-Teknik
0,00
0,00
 
 
 
 
7
Araştırma ve Geliştirme
0,00
0,00
 
 
 
 
8
Komisyon
0,00
0,00
 
 
 
 
9
Diğer (Belirtiniz)
0,00
0,00
 
 
 
 
Mali İşlemler
 
 
 
 
10
Ödünç Para/Kredi- Faiz
0,00
0,00
 
 
 
 
11
Vadeli İşlemler (Türev ürünler)
0,00
0,00
 
 
 
 
12
Sigorta
0,00
0,00
 
 
 
 
13
Menkul Kıymetler
0,00
0,00
 
 
 
 
14
Diğer (Belirtiniz)
0,00
0,00
 
 
 
 
Diğer İşlemler
 
 
 
 
15
İkramiye ve Benzeri Ödemeler
0,00
0,00
 
 
 
 
16
Grup İçi Hizmetler
0,00
0,00
 
 
 
 
17
Diğer (Belirtiniz)
0,00
0,00
 
 
 
 
 
Yapılan İşlemlerin Toplamı
8.340.000,00
160.900,00
8.340.000,00
0,00
160.900,00
0,00

Yukardaki tabloda yer alan rakamların tamamı ticari işlemler çerçevesinde gerçekleşmiştir. Özel fiyatlandırmaya tabi herhangi bir işlem bulunmamaktadır.
 
Varlıklar / 5 maddesinde kayıtlı 12.000,-- TL tutarındaki işlem “XXXX” ihalesi işi için yapılmış planlama ve danışmanlık bedeli olarak tanzim edilmiş faturalar toplamıdır ve bedeli tahsil edilmiştir.

Şirketimiz faaliyeti içinde belirtilen işlemlerin tamamı açıklanabilir, karşılaştırılabilir yöntem ile belirlenmiştir. Bağlı olunan şirketin yönlendirilmesiyle[8] onun ya da ona bağlı bir şirketin yararına veya zararına yapılan bir hukuki veya ticari işlem bulunmamaktadır.
 
SONUÇ

Sonuç olarak, Şirketimiz İstanbul A.Ş.’nin bir iştiraki olup, bu hakim şirketle [9] ticari ilişkilerimiz mevcuttur. Ancak, hakim şirketle, [10] hakim şirketin yönlendirilmesiyle onun ya da ona bağlı bir şirketin yararına yapılan işlemler göz önüne alındığında 2012 faaliyet yılında herhangi bir zarar bulunmamakta olup, hakim ortağın elde ettiği menfaatlerin veya zararın denkleştirilmesi gereken bir durum gerçekleşmemiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 199 uncu ve devamı maddeleri uyarınca Şirketimiz Yönetim Kurulu, hakim şirketle ve hakim şirkete bağlı bir şirketle olan ilişkileri hakkında düzenlediği bağlılık raporunda aşağıdaki beyanı vermiştir.

Şirketimiz, hakim şirket ve ona bağlı şirketlerle 01.01.2012 - 31.12.2012 faaliyet yılında yapılan tüm işlemlerde Tarafımızca bilinen hal ve şartlara göre, hakim şirketin yönlendirilmesiyle[11] yapılan hukuki işlemler de 2012 faaliyet yılında hakim şirketin ya da ona bağlı şirketin yararına alınan veya alınmasından kaçınılan, tüm önlemler değerlendirilmiştir. 2012 faaliyet yılına ilişkin olarak gerçekleştirilen işlemlerden dolayı Şirketimizin telafisi gereken bir zarara uğramadığını ve menfaat temin edilmediğini hakim ortağın elde ettiği menfaatlerin veya zararın denkleştirilmesinin söz konusu olmadığını beyan ederiz.

Saygılarımızla,

Şişli A.Ş.

 
Önemli Bilgi ;

Sonuç bölümü yasaya göre faaliyet raporuna aktarılmalıdır. Bu durumda aşağıdaki tabloya göre ortaya bir gariplik çıkmaktadır. Kanımızca bu bir hatadır ve yasa maddesinin düzeltilmesi gerekir. Faaliyet raporunun da Son tarihinin “Mart Sonu” olması hem kolaylık hem eşgüdüm yaratır. Aksi takdirde her iki raporun da Şubat sonu hazırlanması kaçınılmazdır.

 

Faaliyet Raporu

Şubat Sonuna Kadar

Bağlılık Raporu

Mart Sonuna kadar, ancak sonuç bölümü Faaliyet raporunda olmalı !

Finansal Raporlar

Geçici Vergi Açısından 14 Şubata kadar, ancak kesin sonuç Kurumlar Vergisi Beyannamesiyle 25 Nisana kadar.



[1] 195. Madde 4. Bend “Hâkim şirkete doğrudan veya dolaylı olarak bağlı bulunan şirketler, onunla birlikte şirketler topluluğunu oluşturur. Hâkim şirketler ana, bağlı şirketler yavru şirket konumundadır.“ 
[2] Varsa Diğer gurup şirketleri ile bilgiler tablo halinde belirtilir.
[3] Varsa başka bağlı şirketler veya bir gurup üyeliği ise ;”İstanbul A.Ş.  şirketler topluluğunun bir kuruluşudur.” Olarak da yazılabilir.
[4] Varsa başka bağlı şirketler veya bir gurup üyeliği ise parantez içi metin de eklenebilir.
[5] Örnek rakam ve faiz tahakkukları.
[6] Yine Transfer Fiyatlandırması sisteminden esinlenerek hazırlanmıştır.
[7] Bu Tablo “TRANSFER FİATLANDIRMASI” çalışması İlişkili kişiler arasındaki işlemler ilintisinden esinlenerek hazırlanmıştır.
[8] Birden fazla şirketin varlığında “Bağlı olduğumuz Şirketler gurubu” olarak yazılabilir. Yada her şirket için farklı durum sözkonusuysa ayrı ayrı belirtilmelidir.
[9] Gurupta birden fazla şirket olduğu takdirde “ Şirketler gurubuna ait şirketlerle” olarak yazılmalıdır.
[10] Gurupta birden fazla şirket olduğu takdirde “hakim şirkete bağlı diğer şirketlerle”, eklenmelidir.
[11] Gurupta birden fazla şirket vasa “ hakim şirketin ya da ona bağlı bir şirketin yararına” cümlesi eklenebilir.

2 Temmuz 2013 Salı

İŞ GÜVENLİĞİ - KORUYUCU DONANIMLAR YÖNETMELİĞİ


Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından Risk Yönetimi ve koruyucu önlemlerle ilgili gelişmeler devam ediyor. 02 Temmuz 2013 Tarih ve 28695 sayılı Resmi Gazetede yeni bir yönetmelik yayınlandı. İş Sağlığı ve Güvenliği Yasası çerçevesinde düzenlemeler de devam ediyor. İş kolları bazında rapor rehberleri yayınlanırken şimdi donanımlar konusunda da açıklamalar getirilmiş oldu. 

KİŞİSEL KORUYUCU DONANIMLARIN İŞYERLERİNDE KULLANILMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, işyerindeki risklerin önlenmesinin veya yeterli derecede azaltılmasının, teknik tedbirlere dayalı toplu korunma ya da iş organizasyonu veya çalışma yöntemleri ile sağlanamadığı durumlarda kullanılacak kişisel koruyucu donanımların özellikleri, temini, kullanımı ve diğer hususlarla ilgili usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 20/6/2012 tarihli ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu kapsamında yer alan işyerlerini kapsar.

(2) Bu Yönetmelik, aşağıda belirtilen kişisel koruyucu donanımları kapsamaz.
a) Özel olarak çalışanın sağlığını ve güvenliğini korumak üzere yapılmamış sıradan iş elbiseleri ve üniformalar,
b) Afet ve acil durum birimlerinin müdahale faaliyetlerinde kullandıkları ekipman,
c) Türk Silahlı Kuvvetleri, genel kolluk kuvvetleri ve Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı gibi kamu düzeninin sağlanmasına yönelik kurumların faaliyetlerinde kullandıkları kişisel koruyucular,
ç) Kara taşımacılığında kullanılan kişisel koruyucular,
d) Spor ekipmanı,
e) Nefsi müdafaayı veya caydırmayı hedefleyen ekipman,
f) Riskleri ve istenmeyen durumları saptayan ve ikaz eden taşınabilir cihazlar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik;
a) 20/6/2012 tarihli ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 30 uncu maddesine dayanılarak,
b) 30/11/1989 tarihli ve 89/656/EEC sayılı Avrupa Birliği Konsey Direktifi ve 21/12/1989 tarihli ve 89/686/EEC sayılı Avrupa Birliği Konsey Direktifine paralel olarak,
hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını,
b) Kişisel koruyucu donanım: 29/11/2006 tarihli ve 26361 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kişisel Koruyucu Donanım Yönetmeliği esas alınmak üzere;
1)      Çalışanı, yürütülen işten kaynaklanan, sağlık ve güvenliği etkileyen bir veya birden fazla riske karşı koruyan, çalışan tarafından giyilen, takılan veya tutulan, bu amaca uygun olarak tasarımı yapılmış tüm alet, araç, gereç ve cihazları,
2)      Kişiyi bir veya birden fazla riske karşı korumak amacıyla üretici tarafından bir bütün haline getirilmiş cihaz, alet veya malzemeden oluşmuş donanımı,
3)      Belirli bir faaliyette bulunmak için korunma amacı olmaksızın taşınan veya giyilen donanımla birlikte kullanılan, ayrılabilir veya ayrılamaz nitelikteki koruyucu cihaz, alet veya malzemeyi,
4)      Kişisel koruyucu donanımın rahat ve işlevsel bir şekilde çalışması için gerekli olan ve sadece bu tür donanımlarla kullanılan değiştirilebilir parçalarını,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
İşverenin Yükümlülükleri
Genel kural
MADDE 5 – (1) Kişisel koruyucu donanım, risklerin, toplu korunmayı sağlayacak teknik önlemlerle veya iş organizasyonu ve çalışma yöntemleriyle önlenemediği, tam olarak sınırlandırılamadığı durumlarda kullanılır. Kişisel koruyucu donanım, iş kazası ya da meslek hastalığının önlenmesi, çalışanların sağlık ve güvenlik risklerinden korunması, sağlık ve güvenlik koşullarının iyileştirilmesi amacıyla kullanılır. İşveren, toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik verir.
Genel hükümler
MADDE 6 – (1) Kişisel koruyucu donanımların işyerlerinde kullanımı ile ilgili olarak aşağıdaki hususlara uyulur;
a) İşyerinde kullanılan kişisel koruyucu donanım, Kişisel Koruyucu Donanım Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak tasarlanır ve üretilir. Tüm kişisel koruyucu donanımlar;
1)      Kendisi ek risk oluşturmadan ilgili riski önlemeye uygun olur.
2)      İşyerinde var olan koşullara uygun olur.
3)      Kullananın ergonomik gereksinimlerine ve sağlık durumuna uygun olur.
4)      Gerekli ayarlamalar yapıldığında kullanana tam uyar.
5)      Kişisel Koruyucu Donanım Yönetmeliği kapsamına giren ürünlerde uygun şekilde CE işareti ve Türkçe kullanım kılavuzu bulundurur.
b) Birden fazla riskin bulunduğu ve çalışanın bu risklere karşı aynı anda birden fazla kişisel koruyucu donanımı kullanmasını gerektiren durumlarda, bir arada kullanılmaya uygun olan ve bir arada kullanıldığında söz konusu risklere karşı koruyuculuğu etkilenmeyen kişisel koruyucu donanımlar seçilir.
c) Kişisel koruyucu donanımların kullanım şartları ve özellikle kullanılma süreleri; riskin derecesi, maruziyet sıklığı, her bir çalışanın iş yaptığı yerin özellikleri ve kişisel koruyucu donanımın performansı dikkate alınarak belirlenir.
ç) Tek kişi tarafından kullanılması esas olan kişisel koruyucu donanımların, zorunlu hallerde birden fazla kişi tarafından kullanılmasını gerektiren durumlarda, bu kullanımdan dolayı sağlık ve hijyen problemi doğmaması için her türlü önlem alınır.
d) İşyerinde, her bir kişisel koruyucu donanım için, bu maddenin (a) ve (b) bentlerinde belirtilen hususlarla ilgili yeterli bilgi bulunur ve bu bilgilere kolayca ulaşılabilir.
e) Kişisel koruyucu donanımlar, işveren tarafından ücretsiz verilir, imalatçı tarafından sağlanacak kullanım kılavuzuna uygun olarak bakım, onarım ve periyodik kontrolleri yapılır, ihtiyaç duyulan parçaları değiştirilir, hijyenik şartlarda muhafaza edilir ve kullanıma hazır bulundurulur.
f) İşveren, kişisel koruyucu donanımları hangi risklere karşı kullanacağı konusunda çalışanı bilgilendirir.
g) İşveren, kişisel koruyucu donanımların kullanımı konusunda uygulamalı olarak eğitim verilmesini sağlar.
ğ) Kişisel koruyucu donanımlar, istisnai ve özel koşullar hariç, sadece amacına uygun olarak kullanılır.
h) Kişisel koruyucu donanımlar çalışanların kolayca erişebilecekleri yerlerde ve yeterli miktarlarda bulundurulur.
(2) Kişisel koruyucu donanımlar talimatlara uygun olarak kullanılır, bakımı ve temizliği yapılır. Talimatlar çalışanlar tarafından anlaşılır olmak zorundadır.
Kişisel koruyucu donanımların değerlendirilmesi ve seçimi
MADDE 7 – (1) İşveren, yapılacak risk değerlendirmesi sonucu alınacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri ile kullanılması gereken kişisel koruyucu donanımı belirler.
(2) İşyerinde kullanılacak kişisel koruyucu donanımlar aşağıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak değerlendirilir;
a) İşveren, kişisel koruyucu donanımları seçmeden önce, koruyucuların bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin (a) ve (b) bentlerindeki şartlara uygun olup olmadığını değerlendirir. Bu değerlendirme aşağıdaki hususları içerir;
1)     Diğer yöntemlerle önlenemeyen risklerin analiz ve değerlendirmesi,
2)     Kişisel Koruyucu Donanımın kendisinden kaynaklanabilecek riskler göz önünde bulundurularak, bu maddenin (a) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtilen risklere karşı etkili olabilecek özelliklerinin tanımlanması,
3)     Seçilecek kişisel koruyucu donanımın özellikleri ile bu maddenin (a) bendinin (2) numaralı alt bendine göre belirlenen özelliklerin karşılaştırılması.
b) Kişisel koruyucu donanımın herhangi bir parçasında değişiklik yapıldığı takdirde bu maddenin (a) bendindeki değerlendirme yeniden yapılır.
Kullanım kuralları
MADDE 8 – (1) 5, 6 ve 7 nci maddelerde belirtilen koşulları sağlayan kişisel koruyucu donanımlar, Ek-3’te belirtilen işlerde ve benzeri işlerde, toplu korunma yöntemleri ile risklerin önlenemediği veya tam olarak sınırlandırılamadığı durumlarda kullanılır. Ek-1’de örneği verilen tabloya göre riskler değerlendirilir ve çalışanların sağlık ve güvenliği yönünden kişisel koruyucu donanım kullanılması gereken durumlar belirlenir. İşveren Ek-2’de belirtilen kişisel koruyucu donanımlardan gerekli olanları sağlar. Çalışanların bu kişisel koruyucu donanımları uygun şekilde kullanmaları için her türlü önlemi alır.
(2) Çalışanlar, 6331 sayılı Kanunun 19 uncu maddesine uygun olarak, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili aldıkları eğitim ve işverenin bu konudaki talimatları doğrultusunda kendilerine sağlanan kişisel koruyucu donanımları doğru kullanmakla, korumakla, uygun yerlerde ve uygun şekilde muhafaza etmekle yükümlüdür.
(3) Çalışanlar kişisel koruyucu donanımda gördükleri herhangi bir arıza veya eksikliği işverene bildirirler. Arızalı bulunan kişisel koruyucu donanımlar arızalar giderilmeden ve gerekli kontrolleri yapılmadan kullanılmaz. Çalışanlara verilen kişisel koruyucu donanımlar her zaman etkili şekilde çalışır durumda olur, temizlik ve bakımı yapılır ve gerektiğinde yenileri ile değiştirilir. Kişisel koruyucu donanımlar her kullanımdan önce kontrol edilir.
Çalışanların bilgilendirilmesi
MADDE 9 – (1) İşveren, kişisel koruyucu donanımların kullanımı esnasında alınması gereken sağlık ve güvenlik önlemleri hakkında çalışanlara ve temsilcilerine bilgi verir.
Çalışanların görüşlerinin alınması ve katılımının sağlanması
MADDE 10 – (1) İşveren, bu Yönetmelik ve eklerinde belirtilen konularda 6331 sayılı Kanunun 18 inci maddesi hükümleri gereğince çalışanların veya temsilcilerinin görüşlerini alır ve katılımlarını sağlar.
(2) İşveren, destek elemanları ile çalışan temsilcilerinin, kullanılması gereken kişisel koruyucu donanımların belirlenmesi konularında önceden görüşlerinin alınmasını sağlar.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 11 – (1) 11/2/2004 tarihli ve 25370 sayılı Resmî Gazete`de yayımlanan Kişisel Koruyucu Donanımların İşyerlerinde Kullanılması Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı yürütür.
 
Yönetmelikle ilgili ekler de yayınlanmıştır. Ekleri için;
linkine tıklayınız.
 

1 Temmuz 2013 Pazartesi

ÖNEMLİ HABERLER


Bazı konularda kararların son dakikaya bırakılması gereksiz sıkıntılara sebep oluyor. Bir uygulamanın son gününde yapılan süre uzatmalarının gereksiz sıkıntılara yol açtığını bilmek için alim olmak gerekmiyor aslında.

29 Haziran 2013 Tarih ve 28692 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 3 yeni önemli uzatma kararını önemi itibariyle duyurmayı görev bildik.

Bu karar ile Yeni nesil Pos cihazlarına geçiş için zorunlu olan tarih 1/10/2013 tarihine kadar uzatılmıştır. Piyasada cihaz yokluğu ve alternatifsizliğe az da olsa bir çözüm sayılabilir.


VERGI USUL KANUNU GENEL TEBLIĞI
(SIRA NO: 427)

15/6/2013 tarihli ve 28678 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 426 Sıra Numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinin 4 numaralı bölümünün (a) ve (b) bentleri ile 6 numaralı bölümünün ikinci paragrafında yer alan 1/7/2013 tarihleri 1/10/2013 olarak değiştirilmiştir.

Tebliğ olunur.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
 

Uyumluluk için yapılan son dönem çalışmalarda meydana gelen yığılmalar ve çıkan farklı karar ve yorumlar için de sağlıklı bir sürecin oluşmasına yardımcı olacağı kesin. 1.7.2013 tarihine kadar olan süre bir yıl uzatılmış oldu.

Gümrük ve Ticaret Bakanlığından:

ANONİM VE LİMİTED ŞİRKETLERİN SÖZLEŞMELERİNİN TÜRK TİCARET KANUNUNA UYUMLU HALE
GETİRİLME SÜRESİNİN UZATILMASINA İLİŞKİN TEBLİĞ

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ, 14/1/2011 tarihli ve 6103 sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 22 nci maddesinin üçüncü fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.

MADDE 2 – (1) 6103 sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 22 ncimaddesi gereğince anonim şirketlerin esas sözleşmelerini ve limited şirketlerin şirket sözleşmelerini, 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununa uyumlu hale getirmeleri için öngörülen süre 1/7/2014 tarihine kadar uzatılmıştır.

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Gümrük ve Ticaret Bakanlığından:
ANONİM ŞİRKETLERİN GENEL KURULLARINDA UYGULANACAK ELEKTRONİK GENEL KURUL SİSTEMİ HAKKINDA TEBLİĞDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR TEBLİĞ 

MADDE 1 – 29/8/2012 tarihli ve 28396 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anonim Şirketlerin Genel Kurullarında Uygulanacak Elektronik Genel Kurul Sistemi Hakkında Tebliğin 7 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Elektronik ortamda oyların gönderilmesi iki dakika ile sınırlıdır.”

MADDE 2 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Tebliğ hükümlerini Gümrük ve Ticaret Bakanı yürütür.